De Maine Coon behoort tot het oudste natuurlijke kattenras van Noord-Amerika. Aangenomen wordt dat de eerste Maine Coon is gevonden in het Noord-Oosten van New England, de staat Maine.

Het is een echte werkkat, gespierd en medium tot groot in formaat. In het barre klimaat van Noord-Amerika is de Maine Coon er in geslaagd om zich aan te passen en te overleven. In 1825, toen er nog geen shows werden georganiseerd werden de Maine Coons geshowd op jaarlijkse tentoonstellingen in New England. Toen realiseerden de mensen zich al dat het een zeer speciale kat was.

De Maine Coon behoort tot de half-langhaar rassen en vergeleken met andere halflanghaar katten zijn ze erg makkelijk te onderhouden.

Eenmaal per week borstelen en kammen moet voldoende zijn.  Let op: vergeet de oksels niet  ! 

Het is een zeer intelligente kat, rustig, verdraagzaam, behulpzaam, speels en ze hebben een erg lief karakter. Ze zijn zeer vriendelijk naar mensen en andere dieren.

Als ze miauwen maken ze een erg zacht geluid, dat een beetje op sjilpen lijkt, een geluid dat je eigenlijk niet verwacht van zo’n grote kat.

Hun vacht is waterafstotend en klit bijna niet. Ze hebben een breed hoofd, met een vierkante snuit en een lichte glooiing in de neus, grote oren met haar uit hun oren en bij voorkeur lynxtips op de oorpunten.

Maine Coons zijn erg imposant om naar te kijken met een lange benen, losse vacht en lange staarten met prachtig wapperende haren. Hun staart gebruiken ze om hun voeten en oren warm te houden als ze opgerold liggen te slapen.

Ze hebben een natuurlijke charme. Zelfs als een Maine Coon oud(er) wordt blijven ze erg speels en gedragen ze zich graag als een clown. Poezen gaan wat waardiger (beetje kapsones) door het leven dan katers, dit kunnen soms heerlijke klunzen zijn.

Ze lopen graag achter je aan en vertellen dan vaak hele verhalen net alsof ze vragen “wat ga je doen” ?